Patroonheilige Antonius van Padua


Antonius van Padua is een tijdgenoot en volgeling van Franciscus. Hij wordt in 1195 als Fernandez geboren in Lissabon. Op vijftienjarige leeftijd treedt hij toe tot de reguliere kanunniken van het augustijner klooster in zijn geboortestad. Het was in die tijd normaal dat gegoede jongemannen hun scholing kregen in kloosters. Zij volgden het dagritme van de kloosterlingen.

Als Fernandez in Coimbra verblijft in verband met een studie theologie, ontmoet hij broeders van de nieuwe orde van Franciscus uit Assisi. Hij sluit zich bij hen aan om te gaan prediken in Noord-Afrika. Voortaan noemt hij zich Antonius, naar de bekende vierde-eeuwse woestijnkluizenaar, beschermheilige van het klooster in Coimbra.

Ziekte dwingt Antonius naar Europa terug te keren. Het schijnt dat storm of schipbreuk hem in Sicilië heeft doen belanden, waarvandaan hij verder reist naar Assisi. Hier ontmoet hij zijn grote voorbeeld Franciscus. Hij ontwikkelt zich tot een begenadigd prediker en docent theologie met grote kennis van het werk van Augustinus.

De laatste jaren van zijn leven brengt hij door in Padua. Hij overlijdt in 1231 en wordt een jaar later al heilig verklaard.

Antonius van Padua wordt vaak afgebeeld met een kind op de arm. Volgens een legende heeft hij in zijn kamer een stralend visioen van het kind Jezus. Hij vraagt een ooggetuige er met niemand over te spreken, maar na zijn dood raakt het verhaal toch algemeen bekend.

In de kunst heeft hij het kind op de arm, of het zit of staat op een boek. Naar het schijnt was hij eens bijzonder teleurgesteld over de lauwe houding van de gelovigen in Rimini. Om hen beschaamd te doen staan, trok hij naar het strand om dan in godsnaam maar voor de vissen te preken; die zouden tenminste wel luisteren. En zo was het. Dit verhaal is verbeeld in een plaquette, die buiten aan de linkerkant van de kerk te zien is.

Al 25 jaar na zijn dood kreeg Sint Antonius grote bekendheid als patroon van verloren zaken. Een bekende volkse smeekbede luidt nu nog: “Heilige Antonius, beste vrind, maak dat ik mijn – hier wordt het verloren voorwerp genoemd – weer vind".

meer informatie :


volgende : de schaapjesramen

vorige : de glazenier en ontwerpers